فاطمه خانم گزارش ما، یک دهه شصتی است که علاوه بر مادری برای چهار بچه قد و نیم قد، پرستاری جانباز ۷۰ درصد را هم به عهده دارد.

به گزارش خبرنگار ایسنا، به مناسبت ولادت حضرت زینب سلام الله علیها و روز پرستار، با چند نفر از همکاران رسانه‌ای، با فاطمه حقی همسر جانباز ۷۰ درصد «ابوذر عباسی» به گفت و گو نشستیم.

این زوج دهه شصتی هر دو معلم (پرورشی دوره متوسطه) هستند که البته سال تحصیلی جاری را مرخصی گرفته‌اند. در واقع اجباری.

آقای عباسی متولد سال ۱۳۶۷ و پیش از این معلم بسیجی بوده که در اغتشاشات دی ماه ۱۴۰۴ در شهرستان شهربابک از فاصله نزدیک توسط سلاح گرم هدف گرفته و دچار آسیب نخاعی شده است.

فاطمه حقی همسر آقای عباسی در جمع خبرنگاران گفت: امسال هر دو مرخصی هستیم. البته همسرم مرخصی استعلاجی است و من مرخصی بدون حقوق گرفته‌ام.

وی در ادامه بیان کرد: «۱۱ سال ‌و نیم قبل با هم ازدواج کردیم و سه دختر ۱۰ ساله، هشت ساله و ده ماهه و یک پسر چهار ساله داریم.

حقی با ابراز رضایت از زندگی مشترکشان، افزود: اگر به گذشته برگردم و بدانم این اتفاق برای همسرم می‌افتد، باز هم با او ازدواج می‌کردم .

این همسر جانباز درباره اتفاقی که برایشان افتاد، می‌گوید: «در دی ما که عده‌ای گول خوردند و عده‌ای ناآگاه در اغتشاشات شرکت کردند، در شهربابک هم شب ۱۹ دی شدت اتفاقات بیشتر بود.

البته هیچوقت سابقه نداشت شهربابک اینطور شلوغ بشود و اتفاقات بد بیفتد.

همسرم به عنوان بسیجی به کمک نیروها رفته بود که ساعت ده و نیم شب از ناحیه گردن مورد اصابت اسلحه شکاری قرار گرفته بود.

چندین ساچمه به بدنش از جمله شاهرگ، دست و کتفش خورده بود و یک ساچمه در بین دو کتف و روی نخاع گیر کرده بود و آسیب نخاعی‌اش بالاست.

به دلیل آسیب شاهرگش، همان شب در بیمارستان شهربابک عمل جراحی انجام شده بود، اما در ادامه به کرمان منتقل شد. البته از همان ابتدا پاهایش حس نداشت.»

چیزی که در طول دیدارمان با این خانواده توجهم را بیشتر جلب کرد، این بود که «الحمدلله» و دعای عاقبت به‌خیری از زبان همسر جانباز نمی‌افتاد.

برایم عجیب بود که با این شرایط زندگی چطور این روحیه را دارد که به یاد عقیله بنی‌هاشم حضرت زینب(سلام الله علیها) افتادم که بعد از واقعه عاشورا و آن مصیبت عظما فرمود: «ما رایتُ الّا جمیلا».

حقی در ادامه سخنانش درباره روزهای ابتدایی جانبازی همسرش و وضعیت بچه‌ها، گفت: سخت بود ولی خدا به انسان صبر و طاقت می‌دهد و لطف خدا بود که توانستیم تحمل کنیم. انشاءالله که قدردان باشیم و طلبکار نشویم.

وی با اشاره به تب‌های بالای ۴۰ درجه همسرش به دلیل آسیب نخاع، افزود: اول گفتند ممکن است ابوذر قطع نخاع گردن بشود و دستانش از کار بیفتد. اما با دعای مردم که یک شب در یکی از مساجد شهربابک، دسته‌جمعی برایش دعا کرده بودند و به لطف خدا، دست‌هایش از کار نیفتاد. من هم بعد از آن دعای دسته‌جمعی خیلی آرام شدم.

این همسر جانباز گفت: در این مسیر خداوند خیلی به ما کمک کرد و افرادی سر راهمان قرار گرفتند که کمک‌حالمان هستند. البته ما در حد و اندازه خانواده شهدا نیستیم اما وقتی شرایط را می‌بینیم، می‌فهمیم برای فرزندان شهدا خیلی سخت است. همسر من زنده است اما خیلی به بچه‌هایمان سخت گذشت؛ اینکه به فرزندان شهدا چه می‌گذرد خدا می‌داند.

حقی در بخش دیگر این گفت و گو بیان کرد: برای ادامه درمان همسرم و اینکه پنج روز در هفته کاردرمانی می‌رود، به کرمان آمدیم و خانه اجاره کردیم. امید داریم که با کاردرمانی و فیزیوتراپی نخاع ترمیم و وضعیت بهتر شود.

وی در پایان در پاسخ به سئوالی درباره سختی شرایط زندگی‌شان گفت: وقتی می‌بینیم اسلام و انقلاب با چه سختی حفظ شده و به ما رسیده، نباید کوتاهی کنیم. باید اجازه بدهیم که همسران و فرزندانمان بروند و دفاع کنند تا نظام حفظ شود.

ابوذر عباسی، جانباز اغتشاشات دی ماه نیز در گفت و گو با خبرنگاران بیان کرد: اگر از قبل هم می‌دانستم چنین اتفاقی برایم می‌افتد، باز هم برای دفاع از انقلاب می‌رفتم.

وی تاکید کرد: «با این اتفاقی که برایم افتاد، زمانی که در «آی سی یو» بستری بودم و البته نه در کما بودم و نه بیهوش، ولی متوجه شدم هرچه بیشتر گوش به فرمان ولایت باشیم، در صورت هر اتفاقی، آن دنیا بیشتر تحویلت می‌گیرند.

فهمیدم که این مسیر ولایت فقیه است و اگر اینقدر مهم نبود، شهید حاج قاسم سلیمانی چند بار قسم جلاله نمی‌خورد که یکی از شئون عاقبت‌بخیری، رابطه دلی و قلبی با ولایت فقیه است.

اگر اینگونه نبود، حاج قاسم چندین بار در وصیت‌نامه‌اش ولی فقیه را متذکر نمی‌شد.»

عباسی با بیان اینکه همه کارها دست خداست، در پایان گفت: حضور در میدان، جهاد تبیین و فرزندآوری کارهای مهمی است که نباید رها شود و من با وجود این شرایط جسمی، شب‌ها در میدان حضور پیدا می‌کنم.

به گزارش ایسنا، یکی از مواردی که در این دیدار مطرح شد، سختی رفت و آمد آقای عباسی به بیمارستان بود. چراکه همسرش به سختی می‌تواند او را سوار ویلچر کند. البته هستند افرادی که گاهی به کمکشان می‌آیند ولی نیاز است چاره اساسی برای این مسئله اندیشیده شود.

انتهای پیام