این اثر در ۴ فصل شامل؛ «مروری بر ادبیات تحقیق»، «روش‌شناسی تحقیق»، «یافته‌های تحقیق(تحلیل خلأها، چالش‌ها، راهکارها)، «نتیجه‌گیری و پیشنهادات» تألیف شده است.
این کتاب حاصل پژوهشی نظام‌مند ومبتنی بری مصاحبه با ۳۴ نفر از کارشناسان، مدیران، حقوقدانان و سینماگران کشور است و نه تنها تصویری روشن از وضعیت موجود ارائه می‌دهد، بلکه راهکارهایی عملی برای اصلاح ساختار حقوقی سینمای ایران پیشنهاد می‌کند. اثری ضروری برای پژوهشگران حقوق، سیاست‌گذاران فرهنگی و تمام فعالان سینمای ایران.
برشی از اثر
در بخشی از این کتاب آمده است:
سینما در اواخر قرن نوزدهم با فرایندهای ابتدایی نمایش تصاویر متحرک آغاز شد. در این زمان، مفهوم مالکیت آثار سینمایی و حقوق ناشی از آن به طور جدی مطرح نبود و هنرمندان بیشتر بر خلاقیت و تولید تمرکز داشتند. نمایش تصاویر متحرک در این دوره به طرز ساده‌ای انجام می‌شد و بیشتر به عنوان یک سرگرمی عمومی تلقی می‌شد که نیاز به وضعیت قانونی خاصی نداشت.
با رشد و شکوفایی فیلم سازی در اوایل قرن بیستم، مفهوم حقوق مؤلف نیز پا به عرصه وجود گذاشت. این مفهوم برای حفاظت از آثار هنری در مقابل کپی برداری و سوء استفاده‌های احتمالی ضروری به نظر می‌رسید. به تدریج، تولیدکنندگان و کارگردانان به اهمیت ثبت و حفاظت از آثار خود پی بردند و تلاش کردند قوانینی برای حفظ حقوق خود فراهم آورند.
انتهای پیام
