به گزارش ایسنا، دکتر مهران ضرغامی، دبیر علمی نوزدهمین کنگره دانش اعتیاد با اشاره به شرایط خاص ناشی از جنگ و دشواریهای اقتصادی برای برگزاری این کنگره، گفت: در ابتدا با توجه به شرایط موجود، درباره برگزاری یا برگزار نشدن نوزدهمین کنگره دانش اعتیاد تردیدهایی وجود داشت، اما در نهایت تصمیم بر این شد که کنگره برگزار شود. به همین دلیل و با توجه به احتمال کاهش مشارکت، ناچار شدیم برخی فعالیتها را با احتیاط بیشتری برنامهریزی کنیم، اما خوشبختانه شرایط تا حدودی تعدیل شد و میزان مشارکت از آنچه پیشبینی میکردیم، بیشتر بود.
وی با اشاره به محورهای مورد توجه در کنگره امسال افزود: با توجه به شرایط جامعه که با دو مسئله اساسی جنگ و بیثباتی مواجه است، تصمیم گرفتیم توجه بیشتری به پیامدهای روانشناختی این شرایط داشته باشیم. شاید مناسبترین تعبیر برای آنچه امروز با آن مواجه هستیم، «تروما» باشد. ما بمبها را دیدهایم، اما حتی افرادی که مستقیماً در معرض انفجار قرار نگرفتهاند، ممکن است همچنان در انتظار وقوع آن باشند. اگر از امروز برای پیامدهای این شرایط فکری نکنیم، در آینده با مشکلات بهمراتب بیشتری مواجه خواهیم شد.
ضرغامی با اشاره به پیامدهای روانی شرایط ناامن و بیثبات، اظهار کرد: احساس ناامنی، اضطراب، بیخوابی و مشکلات روانی ناشی از این شرایط، در کنار مشکلات اقتصادی که جامعه با آنها دستوپنجه نرم میکند، میتوانند افراد را به سمت راهکارهایی برای تسکین سریع و کوتاهمدت رنج و فشار روانی سوق دهند. مصرف مواد یکی از پدیدههایی است که مطالعات علمی بارها به ارتباط آن با عوامل استرسزا و مشکلات روانشناختی پرداختهاند.
وی ادامه داد: اگرچه نمیتوان برای همه افراد یک مسیر یکسان در نظر گرفت، اما شواهد علمی نشان میدهند عوامل استرسزا میتوانند در آسیبپذیری افراد در برابر مشکلات روانی و بهتبع آن، اعتیاد نقش داشته باشند. نکته مهم این است که پیامدهای عوامل استرسزا لزوماً به همان دورهای که فرد آنها را تجربه میکند، محدود نمیشوند و ممکن است آثار آنها در سالهای بعد نیز آشکار شود.
دبیر علمی نوزدهمین کنگره دانش اعتیاد با اشاره به برخی شواهد درباره انتقال بیننسلی آثار استرس افزود: شواهدی وجود دارد که نشان میدهد پیامدهای برخی عوامل استرسزا ممکن است به نسلهای بعدی نیز منتقل شود. بر این اساس، حتی افرادی که هنوز متولد نشدهاند، ممکن است تحت تأثیر شرایط و تجربههای والدین خود قرار گیرند و پس از تولد، در مقایسه با دیگران، آسیبپذیری بیشتری در برابر برخی مشکلات روانی داشته باشند. از این رو، بررسی پیامدهای بلندمدت جنگ و سایر عوامل استرسزا اهمیت ویژهای دارد.
وی در ادامه با اشاره به روند برگزاری کنگره گفت: همانطور که اشاره کردم، میزان استقبال از کنگره بیشتر از حد انتظار بود. با توجه به شرایط اقتصادی، این نگرانی وجود داشت که حتی امکان برگزاری کنگره نیز فراهم نشود؛ به همین دلیل، لازم میدانم از نهادهایی که از برگزاری این رویداد حمایت کردند، قدردانی کنم.
ضرغامی افزود: با این حال، تأخیر در تأمین حمایتها و پشتیبانیهای مورد نیاز موجب شد بخشی از برنامهریزیهای ما تغییر کند و در نهایت، ناچار شدیم تعدادی از سمپوزیومها و سخنرانیهای پیشنهادی را حذف کنیم. از جمله، سخنرانیای که خودم قرار بود ارائه دهم، از برنامه نهایی کنار گذاشته شد.
وی با بیان اینکه در نهایت ۴۷ سمپوزیوم در این کنگره برنامهریزی شد، اظهار کرد: تنوع موضوعات مطرحشده در این سمپوزیومها از یک سو نقطه قوت کنگره است، اما از سوی دیگر، به نظر من پرداختن به محور اصلی مورد نظرمان، یعنی پیامدهای شرایط جاری بر اعتیاد، تا حدودی کمرنگتر از آن چیزی بود که انتظار داشتم.
دبیر علمی نوزدهمین کنگره دانش اعتیاد درباره موضوعات مورد بررسی در این رویداد گفت: در سمپوزیومهای مختلف، موضوعاتی از جمله درمانهای دارویی، تأثیر جنگ و عوامل اجتماعی بر اعتیاد، پیشگیری، کاهش تقاضا، علوم اعصاب، درمانهای نوین، سیاستگذاری، مدیریت اعتیاد، اعتیادهای رفتاری و گروههای خاصی که بیشتر در معرض خطر اعتیاد قرار دارند، بررسی میشوند. همچنین، موضوع کاهش آسیب نیز از دیگر محورهای مورد توجه در برنامههای کنگره است.
وی در پایان با قدردانی از استادان و سخنرانان حاضر در کنگره گفت: لازم میدانم از دکتر ملکزاده به دلیل حضور در این رویداد و ارائه مطالب علمی ارزشمند، از جمله نتایج پژوهشهای شخصی ایشان قدردانی کنم. همچنین از دیگر استادانی که در این کنگره سخنرانی خواهند داشت، سپاسگزارم و امیدوارم مباحث مطرحشده بتواند به توسعه دانش و بهبود رویکردهای پیشگیری، درمان و کاهش آسیب در حوزه اعتیاد کمک کند.
انتهای پیام