فرید اخباری ـ بازیگر نقش سامان در مجموعه «نسخه آزمایشی» ـ در گفت‌وگویی با ایسنا، درباره نقش خود در این مجموعه گفت: من نقش سامان را در سریال «نسخه آزمایشی» بازی می‌کنم؛ رباتی که توسط شخصیتی با بازی هومن برق‌نورد ساخته شده است. سامان یکی از اعضای یک خانواده رباتی است که قرار است از طریق مجاورت با یک خانواده واقعی و ارتباط با اعضای آن، احساسات و رفتارهای انسانی را یاد بگیرد. «نسخه آزمایشی» می‌خواهد بررسی کند که آیا چهار ربات انسان‌نما می‌توانند احساسات و رفتارهای انسانی را بیاموزند و اگر چنین امکانی وجود دارد، این یادگیری چگونه اتفاق می‌افتد. یکی از جذابیت‌های قصه، شناخت اولیه ربات‌ها از انسان‌های واقعی و برداشت‌هایی است که از رفتار آن‌ها پیدا می‌کنند. این ربات‌ها وارد محیطی می‌شوند که برایشان ناشناخته است و باید به‌تدریج با پیچیدگی‌های دنیای انسان‌ها آشنا شوند.

این بازیگر درباره ترکیب دو خانواده انسانی و رباتی در داستان توضیح داد: من نقش سامان را بازی می‌کنم که پسر یک خانواده ربات انسان‌نماست. در مقابل این خانواده، یک خانواده واقعی قرار دارد؛ زن و شوهری با بازی محمد نادری و رویا میرعلمی که دو فرزند به نام‌های امید و آرزو دارند. امید هم‌سن‌وسال سامان است و آرزو نیز به‌عنوان دختر خانواده انسانی، در تقابل با دختر خانواده رباتی قرار می‌گیرد.

وی ادامه داد: محمدرضا هدایتی نقش پدر خانواده رباتی را بازی می‌کند، نگار فروزنده مادر این خانواده است و مونا فرجاد نیز نقش خواهر سامان را بر عهده دارد. به این ترتیب، با دو خانواده روبه‌رو هستیم که اعضای آن‌ها از نظر جایگاه خانوادگی و روابطشان، وجوه موازی دارند. این تقابل زمینه‌ای فراهم می‌کند تا رفتارها و واکنش‌های اعضای دو خانواده را در موقعیت‌های مشابه ببینیم و تفاوت میان برداشت ربات‌ها و انسان‌ها از مسائل مختلف را دنبال کنیم.

اخباری در تشریح ویژگی‌های شخصیتی سامان اظهار کرد: سامان شاید در مقایسه با بقیه کنجکاوتر باشد اما درون‌گراست و بعضی مسائل را دیرتر از دیگران متوجه می‌شود. او تا حدی شبیه یک بچه مثبت است؛ شخصیتی که دوست دارد بیشتر بداند، خودش را به چالش بکشد و از محیط اطرافش شناخت پیدا کند، اما همیشه هم در این مسیر موفق نمی‌شود.

وی افزود: سامان ممکن است بعضی چیزها را دیرتر یاد بگیرد اما هرچه داستان جلوتر می‌رود، مانند دیگر ربات‌ها پیشرفت می‌کند، به‌روز می‌شود و عملکرد بهتری پیدا می‌کند. با این حال، نمی‌توان او را صرفاً شخصیتی نادان دانست. بیشتر با کاراکتری مواجهیم که می‌خواهد بفهمد در دنیای اطرافش چه می‌گذرد و برای رسیدن به پاسخ، باید فکر کند و برداشت‌های اولیه‌اش را اصلاح کند. او در بسیاری از موقعیت‌ها ابتدا به نتیجه‌ای اشتباه می‌رسد اما بعد با فکر کردن و بررسی رفتار دیگران، تلاش می‌کند به درک درست‌تری برسد.

این بازیگر درباره جذابیت ایفای نقش یک ربات انسان‌نما بیان کرد: وقتی این نقش به من پیشنهاد شد، به این فکر می‌کردم که یک ربات در ابتدای ورود به قصه چگونه باید رفتار کند. ما در آغاز با موجودی روبه‌رو هستیم که هنوز احساسات انسانی را نمی‌شناسد و حتی از مفهوم اختیار و اراده انسانی هم درک روشنی ندارد. بنابراین، رسیدن به چنین شخصیتی و پیدا کردن شیوه درست اجرای آن، کار دشواری بود.

وی ادامه داد: من از ۱۸ سالگی فعالیت در تئاتر را شروع کرده‌ام و این نخستین تجربه‌ام در یکی از نقش‌های اصلی یک مجموعه تلویزیونی است. به همین دلیل، این نقش برایم اهمیت ویژه‌ای داشت. از همان ابتدا تمام تمرکزم را روی شخصیت سامان گذاشتم و مدام به این فکر می‌کردم که او در هر موقعیت چگونه باید واکنش نشان دهد و چطور می‌توانم رفتارش را برای مخاطب باورپذیر کنم.

اخباری با اشاره به تلاش خود برای ایجاد ارتباط میان مخاطب و شخصیت سامان گفت: تمام تلاشم این بود که مخاطب بتواند با این شخصیت همذات‌پنداری کند؛ شخصیتی که بر اساس برداشت‌های خودش از رفتار انسان‌ها تصمیم می‌گیرد اما این برداشت‌ها همیشه درست نیستند. برای من، جذابیت این نقش شبیه ورود به یک دنیای ناشناخته بود. وقتی وارد دنیایی می‌شوید که قواعدش را نمی‌دانید، همه‌چیز برایتان تازگی دارد؛ بعضی اتفاقات تعجب‌آورند و بعضی دیگر را اصلاً نمی‌توانید درک کنید. در ایفای این نقش باید تلاش می‌کردم مثل یک ربات فکر کنم و رفتار کنم. برای مثال، ربات ممکن است در موقعیتی دچار خطا شود، به‌اصطلاح باگ بخورد یا واکنشی غیرمنتظره نشان دهد. همین ویژگی‌ها فرصت‌های جذابی برای بازیگری ایجاد می‌کردند. از طرف دیگر، «نسخه آزمایشی» یک سیت‌کام ۹۰ قسمتی است و شخصیت سامان (مانند دیگر کاراکترها) در طول این مسیر به‌تدریج رشد می‌کند. او با تناقض‌های رفتار انسان‌ها روبه‌رو می‌شود، تلاش می‌کند آن‌ها را بفهمد و گاهی پس از رسیدن به یک برداشت، دوباره با موقعیتی مواجه می‌شود که تصور قبلی‌اش را زیر سؤال می‌برد.

این بازیگر با تأکید بر وجه اجتماعی داستان تصریح کرد: در مجموع، با یک کمدی اجتماعی روبه‌رو هستیم که در کنار سرگرم کردن مخاطب، موضوعات انسانی و روان‌شناختی را نیز مطرح می‌کند. وقتی ربات‌ها با آدم‌های واقعی مواجه می‌شوند، آن آدم‌ها نمی‌دانند که با ربات روبه‌رو هستند. همین تفاوت در شناخت، موقعیت‌های جذاب و خنده‌داری ایجاد می‌کند اما فراتر از این موقعیت‌های کمدی، قصه تلاش می‌کند به موضوعات اجتماعی و رفتارهای انسانی بپردازد. هدف صرفاً خنداندن مخاطب نیست، بلکه قرار است پشت موقعیت‌های طنز، فکر و مفهومی وجود داشته باشد.

اخباری یکی از موضوعات مهم این مجموعه را مفهوم همدلی دانست و گفت: ما می‌خواهیم بدانیم همدلی دقیقاً چیست و کمک کردن به دیگران چه معنایی دارد. ممکن است تصور کنیم کمک کردن صرفاً انجام دادن یک کار مشخص است؛ انگار مسئله‌ای داریم که با فشردن یک دکمه یا وارد کردن یک دستور حل می‌شود؛ اما همدلی چیزی فراتر از انجام دادن یک عمل است و به درک احساسات و موقعیت طرف مقابل ارتباط دارد. ربات‌ها در مواجهه با انسان‌ها تلاش می‌کنند بفهمند چرا باید به دیگران کمک کرد، همدلی چگونه شکل می‌گیرد و چه تفاوتی میان انجام دادن یک کار و درک احساسات انسانی وجود دارد. آن‌ها از طریق موقعیت‌هایی که در آن قرار می‌گیرند، به‌تدریج با این مفاهیم آشنا می‌شوند و بعد تلاش می‌کنند آن‌ها را در روابط خانوادگی نیز درک کنند. جذابیت چنین موضوعاتی این است که مخاطب می‌تواند هم‌زمان با خندیدن به رفتار ربات‌ها، درباره رفتارهای خودش هم فکر کند.

این بازیگر درباره دغدغه اصلی داستان «نسخه آزمایشی» اظهار کرد: به نظر من، یکی از دغدغه‌های اصلی داستان این است که انسان‌ها را به بازنگری در رفتارهای خودشان دعوت کند. برای مثال، ممکن است اعضای یک خانواده دور یکدیگر نشسته باشند اما هرکدام سرگرم کار خودشان باشند. در چنین شرایطی باید از خودمان بپرسیم خانواده چیست و چرا کنار هم زندگی می‌کنیم، وقتی ممکن است هرکدام از ما فقط به مسائل شخصی خودمان توجه داشته باشیم. گاهی همه اعضای خانواده در یک خانه حضور دارند اما در عمل ارتباط چندانی با یکدیگر ندارند. به برداشت شخصی من، داستان «نسخه آزمایشی» می‌تواند مانند آینه‌ای باشد که رفتارهای انسان‌ها را در روابطشان با یکدیگر نشان می‌دهد؛ از ارتباط والدین و فرزندان گرفته تا مواجهه با غم، شادی، تفریح و دیگر موقعیت‌های زندگی.

اخباری با اشاره به پرهیز از طرح کلیشه‌ای موضوعات اجتماعی در این مجموعه گفت: بسیاری از مسائل زندگی روزمره تکراری به نظر می‌رسند اما مهم این است که بتوان از دل همین موقعیت‌های آشنا، تصویری ایجاد کرد که مخاطب در آن خودش را ببیند و درباره رفتارش فکر کند. نکته جالب اینجاست که مخاطب می‌داند شخصیت‌های رباتی، ربات هستند اما خانواده انسانی داستان از این موضوع خبر ندارد. بنابراین، مخاطب با دو نوع برداشت مواجه می‌شود؛ برداشتی که شخصیت‌های انسانی از موقعیت‌ها دارند و برداشتی که ربات‌ها بر اساس شناخت محدود خود از انسان‌ها پیدا می‌کنند. همین تفاوت دیدگاه می‌تواند به مخاطب کمک کند تا بعضی رفتارهای معمول و روزمره را از زاویه‌ای متفاوت ببیند.

وی در پایان درباره ویژگی‌های این سریال و دلیل تماشای آن از سوی مخاطبان گفت: در درجه اول، سریال باید بتواند مخاطب را سرگرم کند. مخاطب امروز باهوش است و به‌خوبی تشخیص می‌دهد که یک اثر صرفاً برای سرگرمی ساخته شده یا در پسِ داستان و موقعیت‌هایش، حرف دیگری هم برای گفتن دارد. به نظر من، «نسخه آزمایشی» تلاش می‌کند در کنار ایجاد لحظات مفرح، مخاطب را با موضوعات دیگری نیز مواجه کند.

اخباری افزود: موضوع ربات‌ها و هوش مصنوعی برای انسان معاصر اهمیت زیادی پیدا کرده است، چون بسیاری از ما هر روز با فناوری‌های جدید، ابزارهای هوشمند و شبکه‌های اجتماعی سروکار داریم. یکی از جذابیت‌های سریال برای من این است که قسمت‌های مختلف آن موضوعات متفاوتی را مطرح می‌کنند و مخاطب می‌تواند در جریان این موقعیت‌ها، رفتارهای خودش را نیز مرور کند.

این بازیگر در پایان خاطرنشان کرد: به نظرم، بهترین اتفاق زمانی است که بیننده هنگام تماشای سریال، خودش را در موقعیت‌هایی ببیند که در زندگی واقعی تجربه می‌کند؛ مثلاً وقتی با هوش مصنوعی گفت‌وگو می‌کند، از تلفن همراهش استفاده می‌کند یا در شبکه‌های اجتماعی حضور دارد. در چنین شرایطی، شاید این پرسش برای مخاطب مطرح شود که وقتی با یک هوش مصنوعی صحبت می‌کنم، دقیقاً با چه چیزی ارتباط برقرار کرده‌ام و چه تفاوتی میان این ارتباط و گفت‌وگو با یک انسان وجود دارد؟ به نظرم «نسخه آزمایشی» می‌تواند فرصتی فراهم کند تا مخاطب، هم رفتارهای انسانی خودش و هم رابطه‌اش با فناوری را از زاویه‌ای تازه بررسی کند.

انتهای پیام