آذر تیموری در گفت‌وگو با ایسنا، با اشاره به اهمیت شناخت تفاوت میان درد و آسیب حرکتی اظهار کرد: از دیدگاه حرکات اصلاحی، باید میان مفهوم درد و آسیب حرکتی تمایز قائل شد؛ چراکه درد یک تجربه حسی است و همیشه نمی‌توان آن را نشانه‌ای از آسیب ساختاری در بدن دانست.
وی افزود: ممکن است فرد در بخش‌های مختلف بدن خود احساس درد داشته باشد، اما این موضوع لزوماً به معنای وجود صدمه یا آسیب در ساختارهای عضلانی و اسکلتی نیست. در مقابل، آسیب حرکتی معمولاً با نوعی صدمه ساختاری همراه است و می‌تواند علائم و نشانه‌های واضح‌تری داشته باشد؛ بنابراین تشخیص صحیح وضعیت فرد و توجه به ماهیت مشکل، در انتخاب روش مناسب برای اصلاح و درمان اهمیت زیادی دارد.
این دکترای تربیت بدنی با اشاره به اهمیت تعادل عضلانی در فرآیند حرکات اصلاحی بیان کرد: یکی از اصول مهم در این حوزه، توجه هم‌زمان به وضعیت عضلات ضعیف و عضلات کوتاه شده است. در واقع، هدف صرفاً تقویت یک گروه عضلانی یا کشش گروهی دیگر نیست، بلکه باید میان عملکرد عضلات مختلف بدن تعادل ایجاد شود.
تیموری ادامه داد: در برنامه‌های اصلاحی، عضلاتی که دچار کوتاهی شده‌اند باید با تمرینات کششی مناسب تحت کشش قرار گیرند و در مقابل، عضلات ضعیف نیز با تمرینات هدفمند تقویت شوند. به این ترتیب، با توجه هم‌زمان به دو موضوع کوتاهی و ضعف عضلانی، می‌توان در مسیر برقراری تعادل عضلانی و بهبود الگوهای حرکتی گام برداشت.
وی با تأکید بر اینکه اصلاح اختلالات حرکتی نیازمند شناخت وضعیت عضلات و نحوه عملکرد آن‌هاست، تصریح کرد: توجه به ارتباط میان گروه‌های عضلانی و بررسی وضعیت آن‌ها در کنار یکدیگر، از موضوعات مهم در طراحی برنامه‌های حرکات اصلاحی است؛ زیرا هرگونه تمرین باید متناسب با شرایط فرد و نیازهای حرکتی او انتخاب شود.
این دکترای تربیت بدنی همچنین آگاهی بدنی را یکی از مؤلفه‌های مهم در پیشگیری از مشکلات حرکتی دانست و گفت: آگاهی بدنی نقش کلیدی در شناسایی زودهنگام الگوهای حرکتی نادرست دارد. هرچه افراد شناخت بیشتری از وضعیت بدن، نحوه قرارگیری اندام‌ها و شیوه صحیح انجام حرکات داشته باشند، بهتر می‌توانند اشتباهات حرکتی خود را شناسایی و برای اصلاح آن‌ها اقدام کنند.
تیموری خاطرنشان کرد: بسیاری از الگوهای حرکتی نادرست ممکن است در فعالیت‌های روزمره و به‌صورت ناخودآگاه تکرار شوند. تداوم این الگوها می‌تواند زمینه‌ساز بروز مشکلات حرکتی و در برخی موارد مزمن شدن آن‌ها شود؛ از این رو افزایش آگاهی بدنی و توجه به شیوه صحیح انجام فعالیت‌های روزانه اهمیت زیادی دارد.
وی در پاسخ به این پرسش که چگونه می‌توان الگوهای حرکتی نادرست در زندگی روزمره را به الگوهای صحیح تبدیل کرد، توضیح داد: این فرآیند با شناسایی الگوی حرکتی غلط آغاز می‌شود. در مرحله بعد، فرد باید نسبت به وضعیت بدن و نحوه انجام حرکات خود آگاهی پیدا کند و سپس از طریق بازآموزی حرکتی، الگوهای صحیح را جایگزین الگوهای نادرست کند.
این دکترای تربیت بدنی افزود: بازآموزی حرکتی به تکرار تمرینات و دریافت بازخورد مناسب نیاز دارد. در واقع، فرد باید با تکرار صحیح حرکات و اصلاح تدریجی اشتباهات، الگوی حرکتی جدید را یاد بگیرد و در نهایت آن را به فعالیت‌های روزمره خود انتقال دهد.
تیموری تأکید کرد: اصلاح الگوهای حرکتی زمانی می‌تواند در زندگی فرد ماندگار شود که آموخته‌های حاصل از تمرینات، تنها به محیط تمرین محدود نماند و فرد بتواند آن‌ها را در شرایط واقعی زندگی، هنگام راه رفتن، نشستن، ایستادن و انجام فعالیت‌های روزانه نیز به کار بگیرد.
انتهای پیام
