به گزارش ایسنا، این مراسمی آیینی با حضور پیروان سنت‌های مایاها در یک محوطه باستان‌شناسی در پایتخت گواتمالا برگزار شد تا از میگل آنخل آستوریاس -نویسنده برنده جایزه نوبل ادبیات- تجلیل شود؛ نویسنده‌ای که خاکستر پیکرش پس از دهه‌ها دوری به کشورش در آمریکای مرکزی بازگردانده شد.
این آیین در محوطه باستانی کامینال خوویو برگزار شد و اعضای خانواده این نویسنده و مهمانان ویژه‌ای از جمله ریگوبرتا منچو، برنده جایزه صلح نوبل، در آن حضور داشتند.
منچو پیش از آغاز آیین به کوزه‌ای از یشم سبز که ۳۲ کیلوگرم وزن دارد و خاکستر آستوریاس در آن نگهداری می‌شود، نزدیک شد و دست‌هایش را روی آن گذاشت. سپس دعا خواند، با کوزه سخن گفت و آن را بوسید.
او گفت: «امروز، ما اینجا هستیم و حضور جاودانه دون میگل آنخل آستوریاس را نه‌تنها در گواتمالا، بلکه در سراسر جهان ارج می‌نهیم.»
او بعدتر مردم گواتمالا را تشویق کرد با خواندن آثار این نویسنده، یاد و خاطره او را زنده نگه دارند.
به گزارش ای‌بی‌سی نیوز، بقایای پیکر آستوریاس هفته گذشته از فرانسه به گواتمالا رسید. این نویسنده پس از مرگ در تبعید در سال ۱۹۷۴، در فرانسه به خاک سپرده شده بود. او هفت سال پس از دریافت جایزه نوبل ادبیات، در مادرید بر اثر ابتلا به سرطان درگذشت.
آثار آستوریاس از پیشگامان رئالیسم جادویی به شمار می‌روند و یکی از عوامل مهم شکوفایی ادبیات آمریکای لاتین در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ میلادی محسوب می‌شوند.
او پس از کودتای سال ۱۹۵۴ به رهبری ژنرال کارلوس کاستییو آرماس، ناچار به ترک کشور و زندگی در تبعید شد. آرماس گذرنامه آستوریاس را لغو کرد و تابعیت گواتمالایی او را نیز گرفت و او را کمونیست خواند.
از شناخته‌شده‌ترین آثار آستوریاس می‌توان به رمان «رئیس‌جمهور» و «مردان ذرت» اشاره کرد. این نویسنده در سال ۱۹۶۷ به عنوان برنده نوبل ادبیات معرفی شد.
انتهای پیام
