حجتالاسلام والمسلمین هادی سروش ـ استاد فقه و فلسفه حوزه علمیه قم ـ در گفتوگو با ایسنا اظهار کرد: اول خرداد سالروز بزرگداشت صدرالمتألهین، معروف به ملاصدرا، عالم بزرگوار و فیلسوف عظیمالقدر جهان اسلام در قرن یازدهم هجری است.
وی افزود: ملاصدرا که پدرش تاجری شهید بود، اصالتاً اهل شیراز بود. از آنجا که خانوادهاش با صفویه ارتباط داشت و پایتخت صفویه در آن زمان قزوین بود، ملاصدرا در قزوین به تحصیل پرداخت و خوشبختانه در همین شهر به محضر شیخ بهایی و حکیم میرداماد رسید و علوم عقلی را از این دو عالم بزرگ فرا گرفت.
این استاد حوزه علمیه قم ادامه داد: پس از انتقال پایتخت صفویه به اصفهان، پدر ملاصدرا به اصفهان بازگشت و ملاصدرا نیز به اصفهان رفت اما افکار نو فلسفی وی در اصفهان موجب دشواریهایی شد و نتوانست در آن شهر بماند. به همین دلیل به شیراز بازگشت و مدتی در آنجا بود. بعدها به همراه دو دامادش، فیض کاشانی و عبدالرزاق لاهیجی، به سمت قم حرکت کرد و در روستای کهک قم به مدت ۱۵ سال اقامت گزید.
سروش تصریح کرد: ملاصدرا بهترین آثارش را در همین ۱۵ سال در کهک قم به رشته تحریر درآورد و مهمترین افکار خود را در جهان فلسفه اسلامی عرضه کرد؛ بهگونهای که مشکلات فلسفیای را که نابغهای چون بوعلی سینا نتوانسته بود حل کند ـ مانند معاد جسمانی، قاعده «بسیط الحقیقه»، علم واجب به جزئیات به نحو جزئی و دیگر مسائل فلسفی ـ را حل کرد. وی هفت جلد تفسیر، شرح اصول کافی، ۹ جلد کتاب مهم فلسفی «اسفار» و آثار متعدد دیگری را به جهان اسلام ارائه کرد.
وی با اشاره به پیروان مکتب ملاصدرا یادآور شد: حکیم آقاعلی نوری، حکیم آقامدرس، حکیم سبزواری از گذشتگان و در دوران معاصر امام خمینی(ره)، علامه طباطبایی، استاد مطهری، علامه حسنزاده آملی و آیتالله جوادی آملی از پیروان مکتب حکمی و فلسفی ملاصدرا هستند.
این استاد حوزه و فلسفه در پایان به دو سخن حکیمانه از ملاصدرا اشاره کرد و گفت: ایشان در کتاب «شواهد ربوبیه» میفرماید: «سیاست بدون شرع، جسد بدون روح است»؛ اگر کسی بخواهد وارد سیاستورزی شود اما چهارچوبهای شریعت، فقه، حلال و حرام خدا و اخلاق را رعایت نکند، سیاست او جسدی بیروح خواهد بود که نه تنها حرکت ندارد، بلکه متعفن میشود. اینکه گاهی میبینیم سیاست برخی سیاستمداران متعفن میشود، به خاطر همین است که برای هماهنگی سیاست با شرع، اخلاق و معرفت تلاشی نکردهاند. همچنین ملاصدرا در کتاب «رساله سه اصل» میفرماید: بیادبی را کم حساب نکنید؛ بیادبی رذیلتی است که انسان را به گناه و جرم وامیدارد.
انتهای پیام
