جام جهانی، همواره نقطه اوج تلاش یکنسل از فوتبال هر کشور بهشمار میرود؛ تورنمنتی که نهتنها عرصه رقابت فنی، بلکه میدان سنجش ساختار مدیریتی، برنامهریزی و انسجام درونی تیمهاست. تیم ملی فوتبال ایران نیز پس از عبور از مسیر دشوار مقدماتی، اکنون در آستانه حضوری دیگر در این رقابتها قرار دارد؛ حضوری که با توجه به شرایط خاص ماههای اخیر خاورمیانه، با ابهاماتی همراه شده است.
در این میان، تحولات پیرامونی، وقفههای ایجادشده در روند آمادهسازی و برخی حواشی مرتبط با ساختار تصمیمگیری، باعث شده تا ارزیابی وضعیت تیم ملی صرفاً محدود به مسائل فنی نباشد. اکنون پرسش اصلی این است که آیا تیم ملی میتواند با وجود این چالشها، عملکردی قابل قبول در جام جهانی ارائه دهد؟
وقفههای ناخواسته و تأثیر آن بر آمادهسازی تیم ملی
بررسی وضعیت فعلی تیم ملی نشان میدهد که یکی از مهمترین دغدغهها، کاهش سطح اطمینان نسبت به کیفیت فنی تیم است. هرچند ایران از نظر سهمیه و جایگاه، همچنان شانس حضور مؤثر در مرحله گروهی و صعود به مرحله حذفی را دارد، اما شرایط غیرعادی حاکم بر فوتبال کشور در ماههای گذشته بهعلت جنگ تحمیلی مقابل رژیمصهیونی-آمریکایی روند طبیعی آمادهسازی را تحت تأثیر قرار داده است.
از سوی دیگر، بحث انتخاب بازیکنان و ترکیب تیم نیز به یکی از موضوعات کلیدی تبدیل شده است. در شرایطی که تیمهای ملی موفق معمولاً از ثبات در تصمیمگیری و شفافیت در انتخابها بهره میبرند، هرگونه تردید در این حوزه میتواند به کاهش هماهنگی درونتیمی منجر شود. این مسئله زمانی اهمیت بیشتری پیدا میکند که بدانیم جام جهانی، عرصهای برای آزمون و خطا نیست و کوچکترین ناهماهنگی، هزینههای سنگینی بههمراه دارد.
مرز باریک «مشورت» و «دخالت» در رختکن و اقتدار کادرفنی
موضوع دیگری که در فضای فوتبال ایران مطرح شده و همواره وجود دارد، احتمال افزایش نقش بازیکنان در فرآیند تصمیمسازی است. هرچند استفاده از تجربه بازیکنان بزرگ در تیمهای ملی امری رایج و قابل قبول است، اما مرز میان «مشورت» و «دخالت» همواره باید بهروشنی حفظ شود. در غیر این صورت، ساختار فنی تیم دچار اختلال شده و اقتدار کادر فنی تحت تأثیر قرار میگیرد.
در کنار این مسائل، نقش کادر فنی در مدیریت شرایط موجود نیز بسیار تعیینکننده است. تجربه نشان داده تیمهایی که در شرایط بحرانی، از انسجام مدیریتی و اقتدار فنی برخوردار بودهاند، توانستهاند نتایج فراتر از انتظار کسب کنند. در طرف مقابل، تیمهایی که با چالشهای درونی مواجه بودهاند، حتی با وجود استعدادهای فردی، نتوانستهاند به موفقیت دست یابند.
با این شرایط به موفقیت تیم ملی در جام جهانی امیدوار نیستم
حسن اشجاری، پیشکسوت فوتبال کشورمان در رابطه با وضعیت تیم ملی فوتبال ایران در آستانه جام جهانی به ایسنا میگوید: در حال حاضر مهمترین موضوع پیشروی ما جام جهانی است؛ هرچند من بهعنوان فردی که فوتبال را بهصورت فنی دنبال میکند، معتقدم تیم ملی در شرایط مطلوبی قرار ندارد و بههیچوجه نسبت به موفقیت این تیم خوشبین نیستم.
وی میافزاید: بهواسطه شرایط جنگی و اتفاقاتی که رخ داده، تیم ملی تحت تأثیر قرار گرفته است. ما تلاش و زحمات زیادی متحمل شدیم تا به ویترین فوتبالی دنیا یعنی جام جهانی برسیم؛ رقابتی که برای همه اهمیت بالایی دارد. با توجه به شرایطی که امسال فراهم است، تیم ملی شانس صعود دارد، اما اگر شرایط عادی بود، انتخاب بازیکنان به شکل طبیعی انجام میشد و وضعیت تیم متفاوت بود و در شرایط فعلی، این تیم چندان امیدوارکننده نیست.
امیر قلعهنویی به هیچکس باج نمیدهد
پیشکسوت فوتبال ایران در ادامه با اشاره به برخی مباحث مطرحشده درباره نقش بازیکنان در تصمیمگیریهای فنی بیان میکند: من در تیم استقلال با امیر قلعهنویی کار کردهام؛ تیمی که بازیکنانی همچون جواد نکونام، فرهاد مجیدی، مجتبی جباری، پیروز قربانی، فابیو جانواریو، رضا عنایتی، آرش برهانی، آندرانیک تیموریان، وحید طالبلو و مهدی رحمتی را در اختیار داشت. تصور نمیکنم بازیکنان فعلی تیم ملی از نظر جایگاه و شخصیت بزرگتر از آن مجموعه باشند. با این حال، امیر قلعهنویی آن تیم را بهخوبی مدیریت میکرد و به هیچکس باج نمیداد.
اشجاری یادآور میشود: با شناختی که از شخصیت امیر قلعهنویی دارم، بعید میدانم اجازه چنین مسائلی را بدهد. البته بهطور طبیعی برخی بازیکنان لژیونر نقشها و تأثیراتی در تیم دارند که اجتنابناپذیر است. همانطور که در جام جهانی ۱۹۹۸ نیز بازیکنان در تغییر سرمربی پیش از مسابقات نقش داشتند و در نهایت تصمیماتی در لحظات پایانی اتخاذ شد.
وی اضافه میکند: در حال حاضر نیز در فوتبال ملی ما متأسفانه فضایی ایجاد میشود که امکان دخالت بازیکنان فراهم میشود، در حالیکه هیچ مربی یا سرمربی تمایلی ندارد بازیکنی برخلاف نظر وی در امور فنی دخالت کند. البته برخی مربیان از بازیکنان باتجربه کمک میگیرند که این موضوع منطقی است، اما دخالت در تصمیمات کلان و فنی بههیچوجه قابل قبول نیست.
این پیشکسوت فوتبال در پایان تأکید میکند: معتقدم هیچ فرد فوتبالی و حتی هواداری چنین مسئلهای را نمیپذیرد که بازیکنی در تمام امور فنی تیم دخالت کند. این فضا را قطعاً سرمربی ایجاد نمیکند و اگر چنین اتفاقی رخ دهد، باید منشأ آن را در جایی خارج از کادر فنی جستوجو کرد.
فوتبال ایران در بزنگاه تصمیمات بزرگ
به گزارش ایسنا، با این حال، نباید از ظرفیتهای موجود در فوتبال ایران نیز غافل شد. حضور بازیکنان باتجربه، تجربه حضور در میادین بینالمللی و انگیزه اثبات در سطح جهانی، عواملی هستند که میتوانند در صورت مدیریت صحیح، به نقاط قوت تیم ملی تبدیل شوند. این ظرفیتها زمانی به ثمر مینشینند که در چارچوبی منسجم و با برنامهریزی دقیق مورد استفاده قرار گیرند.
در نهایت، تیم ملی فوتبال ایران در آستانه یکی از مهمترین مقاطع خود قرار دارد؛ مقطعی که موفقیت در آن، نیازمند همافزایی میان ارکان مختلف فوتبال کشور است. عبور از چالشهای موجود، بیش از هر چیز به تصمیمگیریهای دقیق، حفظ انسجام تیمی و پرهیز از حواشی وابسته است. پاسخ نهایی به این ابهامات، نه در تحلیلها، بلکه در عملکرد تیم ملی در زمین مسابقه و در جریان رقابتهای جام جهانی مشخص خواهد شد.
انتهای پیام
