سودابه مودی در گفت وگو با ایسنا اظهار کرد: گرمای بیش از حد، بهویژه در سه تا چهار ماه گرم سال، میتواند با اختلال در عملکرد طبیعی بدن به صورت مستقیم یا غیرمستقیم منجر به مرگ شود و بیشترین میزان مرگومیر ناشی از گرما در افراد بالای ۶۵ سال رخ میدهد.
وی افزود: اختلالات ناشی از افزایش دمای بدن معمولا به دو دلیل ایجاد میشوند؛ یا بدن گرمای زیادی تولید میکند یا توانایی دفع گرمای تولیدشده را از دست میدهد. البته میزان تحمل گرما در افراد مختلف متفاوت است و به ویژگیهای فیزیکی و شرایط جسمی آنان بستگی دارد.
این متخصص طب اورژانس با اشاره به عوامل افزایشدهنده خطر آسیبهای گرمایی، گفت: گرما و رطوبت بالا، فعالیت شدید بدنی، سن، بیماریهای زمینهای مانند دیابت، بیماریهای کلیوی، عفونت، تب، چاقی، سوءتغذیه و مصرف برخی داروها میتوانند احتمال گرمازدگی را افزایش دهند.
مودی ادامه داد: در دمای بالاتر از ۳۳ درجه سانتیگراد، توانایی بدن برای دفع گرما از طریق انتقال به محیط کاهش پیدا میکند و در رطوبت بالا نیز فرآیند تعریق و تبخیر که یکی از راههای اصلی خنک شدن بدن است، مختل میشود.
گرمازدگی؛ یک اورژانس واقعی پزشکی
وی با بیان اینکه گرمازدگی خطرناکترین اختلال ناشی از گرماست، گفت: در این شرایط، مکانیسمهای خنککننده بدن مانند تعریق به دلیل افزایش شدید دمای محیط یا اختلال در تعادل آب و املاح بدن، کارایی خود را از دست میدهند و دمای مرکزی بدن به بیش از ۴۰ درجه سانتیگراد میرسد.
عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی بیرجند افزود: مهمترین نشانهای که گرمازدگی را از سایر اختلالات گرمایی جدا میکند، تغییر سطح هوشیاری است؛ بهگونهای که فرد ممکن است دچار گیجی، کاهش توجه یا حتی بیهوشی شود.
وی با اشاره به اینکه گرمازدگی میتواند عوارض گستردهای برای اندامهای مختلف بدن ایجاد کند، تصریح کرد: هرچه مدت زمان افزایش دمای مرکزی بدن بیشتر باشد، احتمال عوارض و مرگومیر نیز افزایش مییابد و حتی با اقدامات مناسب درمانی، برخی بیماران ممکن است دچار عوارض ماندگار شوند.
دو نوع گرمازدگی؛ از کارگران و ورزشکاران تا سالمندان
مودی گفت: گرمازدگی به دو نوع اصلی «کوششی» و «کلاسیک» تقسیم میشود؛ نوع کوششی بیشتر در افراد جوان، کارگران، ورزشکاران و نیروهای نظامی که فعالیت شدید در محیط گرم دارند دیده میشود، در حالی که نوع کلاسیک بیشتر سالمندان، کودکان، شیرخواران و افراد دارای شرایط خاص را درگیر میکند.
وی اضافه کرد: گرمازدگی کلاسیک معمولا پس از چند روز قرار گرفتن در محیط گرم و مرطوب با تهویه نامناسب ایجاد میشود و در سالمندان، افراد کمتوان و کسانی که توانایی تنظیم دمای بدنشان کاهش یافته، شایعتر است.
تفاوت گرمازدگی با خستگی گرمایی
این متخصص طب اورژانس با اشاره به خستگی گرمایی به عنوان شایعترین اختلال مرتبط با گرما، گفت: در این حالت فرد به دلیل تعریق زیاد، آب و نمک زیادی از دست میدهد و علائمی مانند ضعف، سرگیجه، سردرد، تهوع، تشنگی، کاهش فشار خون و بیحالی ایجاد میشود.
وی افزود: تفاوت مهم خستگی گرمایی با گرمازدگی این است که در خستگی گرمایی معمولا سطح هوشیاری طبیعی باقی میماند، اما در گرمازدگی تغییر سطح هوشیاری دیده میشود.
مودی درباره کرامپ گرمایی نیز گفت: این حالت معمولا پس از فعالیت شدید و تعریق فراوان رخ میدهد و به دلیل از دست دادن الکترولیتها، بهخصوص سدیم، فرد دچار گرفتگی دردناک عضلات دست، پا یا شکم میشود.
توصیههایی برای پیشگیری از گرمازدگی
وی با تأکید بر ضرورت پیشگیری، اظهار کرد: مصرف کافی مایعات، پرهیز از حضور طولانیمدت در گرمای شدید، استفاده از لباس مناسب، استراحت در محیط خنک و توجه به علائم هشدار میتواند از بسیاری از موارد گرمازدگی جلوگیری کند.
عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی بیرجند خاطرنشان کرد: در صورت مشاهده فردی که در محیط گرم قرار داشته و پوست بدنش داغ شده و سطح هوشیاری او کاهش یافته است، باید احتمال گرمازدگی جدی گرفته شود و فرد هرچه سریعتر تحت مراقبت و اقدامات درمانی قرار گیرد.
انتهای پیام
