پژوهشگران دریافتند کافئین می‌تواند به ورزشکاران در ارتفاعات و شرایط کم‌اکسیژن کمک کند تا حین فعالیت ورزشی کار بیشتری انجام دهند اما مانع از خستگی زودهنگام یا افت عملکرد آنان نمی‌شود.
در این پژوهش که با همکاری پژوهشگران دانشگاه ورزش شانگهای و دانشگاه استرالیای غربی انجام شد، ۱۵ ورزشکار جوان رشته‌های فوتبال، بسکتبال و والیبال مورد بررسی قرار گرفتند. میانگین سنی شرکت‌کنندگان، ۲۱ سال بود و مصرف روزانه کافئین آنان پایین گزارش شد. شرکت‌کنندگان در شرایط شبیه‌سازی‌شده ارتفاع ۲۰۰۰ متری، دو جلسه تمرین را با فاصله یک هفته انجام دادند.
در یکی از جلسات، یک ساعت پیش از ورزش به آنان کافئین و در جلسه دیگر دارونما داده شد. میزان کافئین مصرفی ۶ میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن بود که برای فردی ۷۰ کیلوگرمی حدود ۴۲۰ میلی‌گرم، معادل حدود چهار تا پنج فنجان قهوه است.
هوای مورد استفاده در آزمایش حدود ۱۶.۵ درصد اکسیژن داشت، در حالی که میزان اکسیژن هوای معمولی حدود ۲۱ درصد است. ورزشکاران دو نیمه ۴۰ دقیقه‌ای را روی دوچرخه ثابت انجام دادند و در طول تمرین مجموعه‌ای از دوهای سرعت کوتاه و رکاب‌زدن سبک را اجرا کردند.
نتایج نشان داد، ورزشکاران پس از مصرف کافئین در نیمه نخست، حدود ۶.۲ درصد و در نیمه دوم حدود ۵.۳ درصد کار بیشتری نسبت به زمان مصرف دارونما انجام دادند و عملکرد هر دو گروه در نیمه دوم کاهش یافت.
میزان افت عملکرد از نیمه اول به دوم در گروه کافئین، ۹.۳ درصد و در گروه دارونما، ۹.۵ درصد بود که نشان می‌دهد، کافئین سطح عملکرد را افزایش می‌دهد اما کاهش عملکرد ناشی از خستگی را متوقف نمی‌کند.
شرکت‌کنندگان همچنین در بخش پایانی تمرین، هنگام مصرف کافئین تلاش و تنفس را آسان‌تر ارزیابی کردند، هرچند احساس سنگینی پاها به‌طور محسوسی کاهش نیافت.
بر اساس گزارش سایت ارث، کافئین همچنین در بخش‌هایی از آزمایش باعث افزایش ضربان قلب و تهویه تنفسی و افزایش سطح لاکتات خون شد. پژوهشگران تاکید کردند: واکنش افراد به کافئین یکسان نبود و برخی ورزشکاران افزایش عملکرد اندکی داشتند، در حالی که بهبود عملکرد در برخی دیگر بیش از ۱۰ درصد بود.
این پژوهش با محدودیت‌هایی ازجمله تعداد کم شرکت‌کنندگان، استفاده از دوچرخه ثابت به جای مسابقه واقعی و شبیه‌سازی ارتفاع در آزمایشگاه نیز همراه بود بنابراین برای مشخص شدن تاثیر کافئین بر عملکرد ورزشکاران حرفه‌ای در مسابقات واقعی ارتفاع بالا، تحقیقات بیشتری لازم است.
نتایج این پژوهش در نشریه Medicine & Science in Sports & Exercise منتشر شده است.
انتهای پیام
