امروز، جامعه پرستاری با حرکتی آگاهانه و سرشار از بینش نوعدوستانه در پویش اهدای خون، بار دیگر شکوه ایثار را به نمایش خواهد گذاشت تا اینبار با نثار سرخترین قطرات جان خویش، به رگهای خشکیده و امیدهای کمفروغ جامعه، روحی تازه از جنس تداوم زندگی ببخشد.
آنهنگام که ناخوشی و اندوه بر جسم و جان سایه میافکند و امیدها رو به خاموشی میرود، نام پرستار با واژههایی از تبار بردباری، استواری و مهر بیدریغ بازتعریف میشود. پرستاران تنها ارائهدهندگان مراقبتهای بالینی نیستند؛ آنان در حقیقت تکیهگاههای روحی جامعه در بزنگاههای پرخطرند.
از راهروهای شلوغ و بحرانهای همهگیر گرفته تا ثانیههای کشدار و تعیینکننده اتاقهای عمل، بخشهای مراقبت ویژه و حساسترین دقایق زایش حیات در بلوکهای زایمان، دستان ماهر و قلبهای بیدار آنان همواره مرهمی بر اضطراب بیماران و تسلایی ژرف برای دلنگرانیهای خانوادهها بوده است. حرفهای که بیش از اتکا به مهارتهای نظری، در بستری از اخلاقمداری و ازخودگذشتگی پیوسته معنا مییابد.
تصمیم جامعه پرستاری برای حضور منسجم در پایگاههای اهدای خون، برآمده از یک درک شهودی و عمیق است. کسی که سالها بر بالین بیماران بستری، مجروحان سوانح جادهای، مادران باردار و مبتلایان به بیماریهای خاص نظیر تالاسمی و هموفیلی ایستاده و بارها شاهد فرارسیدن لحظات مرگ و زندگی بهدلیل افت شاخصهای حیاتی و کمبود فرآوردههای خونی بوده است، ضرورت حیاتی این ماده بیبدیل را با تمام وجود حس میکند.
این کنش خداپسندانه و مدنی نشان میدهد که پرستاران به خوبی میدانند خون، دارویی است که در هیچ کارخانه و آزمایشگاهی ساخته نمیشود و تنها کارخانه تولید آن، قلب تپنده و نیت پاک انسانهایی است که به بقای دیگری میاندیشند. از این رو، اهدای خون توسط این گروه، حرکتی فراتر از یک وظیفه اجتماعی معمولی است؛ این رفتار پیامی روشن و الگویی عینی از ترویج فرهنگ نجاتبخشی در جامعه است.
رد پای ماندگار ایثار در ضمیر بیدار جامعه
جامعه انسانی همواره نیازمند الگوهایی است که اخلاق زیستی و همدلی جمعی را در عمل مشق کنند. ایثار دوگانه پرستاران یکبار با عرقریزان روح در شیفتهای فرسایشی شبانه و بار دیگر با اهدای خون در قامت یک شهروند فداکار گواهی است بر این حقیقت که لباس سفید این مدافعان سلامت، پرچمی همیشه در اهتزاز برای مهرورزی، جوانمردی و پاسداری از نبض حیات است.
این اقدام اثرگذار نه تنها کمبود ذخایر استراتژیک خون را در مقاطع حساس جبران میسازد، بلکه بار دیگر اهمیت پیوستگی عاطفی اقشار مختلف جامعه را گوشزد میکند؛ یادآوری مقدسی از اینکه تا زمانی که دستهایی برای فشردن و دلهایی برای بخشیدن در این سرزمین میتپد، هیچ امیدی در برابر تندباد رنجها فرو نخواهد ریخت.
این پویش از ۲۳ تا ۳۰ مهرماه، همزمان با روز ملی پرستار و سالروز ولادت حضرت زینب(س)، در مراکز اهدای خون برگزار میشود.
صیاد بسطامینژاد مدیرکل انتقال خون استان ایلام در گفتوگو با ایسنا اظهار کرد: پویش «هم سرخ هم سفید» با مشارکت جامعه پرستاری در اهدای خون و ترویج فرهنگ نجات جان بیماران برگزار میشود. «سرخ» در این عنوان، نمادی از خون و حیات بخشی و «سفید» یادآور لباس و حرفه پرستاری است؛ پیوندی که نقش درمانی پرستاران را با مشارکت داوطلبانه آنان در تأمین یکی از نیازهای حیاتی بیماران به تصویر میکشد.
وی با اشاره به جایگاه پرستاران در نظام سلامت افزود: پرستاران در پیوند مستقیم و مستمر با بیماران، از نزدیک با دشواریهای درمان و نیازهای گوناگون آنان روبهرو هستند. از این رو، مشارکت در اهدای خون برای آنان میتواند فراتر از یک اقدام انساندوستانه، جلوهای از درک عمیق نیاز بیمار و امتداد مسئولیت حرفهایشان در حمایت از سلامت جامعه باشد.
بسطامینژاد ادامه داد: اهدای خون اقدامی داوطلبانه و مسئولانه است که با تأمین خون و فرآوردههای مورد نیاز مراکز درمانی، به روند درمان بیماران کمک میکند. همراهی پرستاران، بهعنوان یکی از گروههای اثرگذار و مورد اعتماد جامعه، میتواند افزون بر کمک به تأمین این نیاز مبرم، زمینه گفتوگو درباره اهمیت اهدای خون و ترغیب دیگر شهروندان به مشارکت در این کار نجاتبخش را فراهم کند.
مدیرکل انتقال خون استان ایلام با بیان اینکه فرهنگ اهدای خون بر آگاهی، همدلی و استمرار مشارکت اجتماعی استوار است، بیان کرد: حضور جامعه پرستاری در این پویش، پیام روشنی درباره پیوند خدمت حرفهای با مسئولیت اجتماعی دارد و میتواند به تقویت فرهنگ نوعدوستی و توجه به نیاز بیماران کمک کند.
وی ازجامعه پرستاران استان ایلام دعوت کرد در بازه زمانی اعلام شده با مراجعه به مراکز اهدای خون، در پویش ملی «هم سرخ هم سفید» مشارکت کنند و با اهدای خون، در کنار خدمت روزانه خود به بیماران، سهمی در تأمین خون مورد نیاز آنان داشته باشند.
انتهای پیام
