حسن فرطوسی ۲۵ شهریور در پیامی به دومین کنفرانس بینالمللی موزهها در دانشگاه محقق اردبیلی با بیان اینکه سیر تطور تاریخ و گذران پرشتاب زمان، کاروان بشریت را دستخوش دگردیسی و دگرگونیهای فراوان ساخته است، گفت: هر حوزه تمدنی با از سرگذراندن فراز و فرودهای تاریخ، در مسیر گشتن و صیرورت تمدنی خویش، تحوالتِ بنیادینی را سپری کرده است؛ آگاهی و بینشِ عالمانه نسبت به تکوین روند تاریخی؛ بسترساز بلوغ فکری و جهان بینی بالنده یک ملت بزرگ است.
وی افزود: در این میان، نقش موزه ها در بازسازیِ همبستگی و انسجامِ هویت ملی از اهمیت به سزایی برخوردار است.
فرطوسی تصریح کرد: چنانچه موزهها را درچهارچوب کاربست سازنده خویش در نظر آوریم، پیامها و دستاوردهای فراوانی را برای زیستن شکوفای یک ملت به ارمغان میآورد.
دبیرکل کمیسیون ملی یونسکو ایران ادامه داد: بر این اساس، چند سنجه مهم در نگریستن به جایگاه موزه ها باید در نظر داشت. نخست آنکه هر ملتی در پی بیان تاریخی خویش است، هر ملتی برای متجلی و متبلور ساختن هویت خویش، نیازمند تبیین تاریخی خویش است. به عبارت دیگر، تاریخ هر ملتی، نشانگر شیوه زندگی، دستاوردها، آموزهها، فروزهها، جهانبینی و رسالت آن ملت در عرصه فرهنگِ مادی و معنوی جهانی است. دوم آنکه موزهها شناسنامه رنگین و هویت زرین هر قوم وملتی است، به بیانی رساتر، چنانچه گذشته را چراغ راه آینده بدانیم؛ بیتردید موزهها و آثار مادی و معنوی نیاکان و پیشینیان هر ملت، شناسنامه رنگین و هویتِ زرین آن ملت را در گفتمانِ فرهنگ جهانی برمیتاباند.
وی ادامه داد: سوم آنکه تحوالت پرشتاب تکنولوژی در عصر حاضر، به رغم دستاوردهای موثر و مثبت آن؛ ناگزیر تازیانهای نامرئی و ژرفی بر پیکرِ فرهنگی و تمدنی ملت ها پدید آورده است. مسائلی همچون هجوم یکپارچگی فرهنگی، مستحیل شدن فرهنگهای گوناگون در الگوی غالب و تحمیلی، از بین رفتن زبانها، گویشها، حذف تدریجی آداب و رسوم محلی و بومی و جایگزین شدن سنجهها و معیارهای غیرملی و مهاجم و دهها مولفه دیگر، هویت فرهنگی جوامع بشری را با تهدید و چالش جدی روبه رو ساخته است.
فرطوسی گفت: با درک این حساسیتهاست که اهمیت و جایگاه تاثیرگذارِ موزهها بیش از پیش نمایان میشود.
دبیرکل کمیسیون ملی یونسکو ایران با بیان اینکه موزهها ایستگاههای درنگ و اندیشیدن پیرامون کیستی و چیستی و تجلی فرایند یکپارچگی ملی است، تصریح کرد: موزهها در هر کشوری، مانع انقطاع و از خودبیگانگیِ تاریخی و هویتی مردم آن دیار میشود. موزهها، مکانی است که بشر با وقوف و نگریستن در احوال گذشته خویش و پی افکندن آیندهای پرارج و متعالی از نِسیان و فراموشی مصون میماند و بدیهی است که دستیابی به توسعه پایدار و متوازن بدون پشتوانه مادی و معنوی پیشینان و شیوهها و راههای عبور آنان از گذرگاههای تاریخی که در موزهها به عینه متبلور است؛ امکان پذیر نیست.
وی گفت: یکی از دغدغههای پیوسته سازمان آموزشی، علمی و فرهنگیِ ملل متحد ـ یونسکو برجسته نمودنِ جایگاه و نقشِ موزهها در ارتقا و حفاظت از میراث فرهنگیِ مادی و معنوی و نیز آموزش همگان و بویژه دانشآموزان و دانشجویان در پاسداری از گنجینه تمدنی و معنا بخش هویت خویش است، از این رو با تاسیس شورای بینالمللی موزهها که در سال ۱۹۴۶ پایه گذاری کرد، به این مهم اهتمام ورزید.
فرطوسی اضافه کرد: در امتداد چنین رویداد مهمی، در بهمن ماه ۱۳۲۸ برابر با ۱۹۵۰ میلادی، کمیسیون ملی یونسکو در ایران به منظور بهبود و توسعه موزههای کشور و ایجاد ارتباط بین موزههای ایران با موزههای سایر کشورهای جهان، استفاده از آخرین مطالعات و تحقیقات مربوط به موزه، جلب توجه عامه مردم به موزه ها و نقش آن در تعلیم و تربیت، کمیته تخصصی موزههای ایران را با حضور کارشناسان، صاحبنظران آثار تاریخی، موزهداران، مدیران موزهها و نمایندگان نهادهای ذیربط تشکیل داد که تاکنون دستاوردهای ارزشمندی را از شکوه و عظمت تمدن کهن و ورجاوند ایران زمین ارائه کرده است.
انتهای پیام
