فتح‌الله کوشکی در گفت‌وگو با ایسنا، با اشاره به فاصله میان نظریه‌های معاصر برنامه‌ریزی درسی و نیازهای بازار کار ایران، اظهار کرد: نظریه‌های جدید برنامه‌ریزی درسی بر یادگیری فعال، حل مسئله، تفکر انتقادی، شایستگی‌محوری و پیوند آموزش با زندگی واقعی تأکید دارند؛ با این حال، این رویکردها در بسیاری از موارد به‌درستی در طراحی و اجرای برنامه‌های درسی دانشگاهی محقق نمی‌شوند.
وی با بیان اینکه یکی از دلایل اصلی این مسئله، غلبه رویکرد نظری بر آموزش دانشگاهی است، افزود: در بسیاری از برنامه‌های درسی، انتقال محتوای آموزشی و گذراندن واحدهای درسی بیش از کسب مهارت‌های کاربردی مورد توجه قرار می‌گیرد و دانشجویان فرصت کافی برای به‌کارگیری آموخته‌های خود در مواجهه با مسائل واقعی را پیدا نمی‌کنند.
این دکترای برنامه‌ریزی درسی ادامه داد: ضعف ارتباط دانشگاه‌ها با محیط‌های حرفه‌ای و مشارکت ناکافی کارفرمایان، متخصصان و دانش‌آموختگان در طراحی و بازنگری برنامه‌های درسی نیز از دیگر عوامل ایجاد این فاصله است.
کوشکی با اشاره به سرعت تحولات فناوری و تغییر نیازهای حرفه‌ای جامعه، تصریح کرد: کندی بازنگری برنامه‌های درسی در مقایسه با تحولات بازار کار، به‌ویژه در حوزه فناوری‌های نوین و هوش مصنوعی، موجب می‌شود بخشی از آموزش‌های دانشگاهی با نیازهای روز جامعه و محیط‌های شغلی همخوانی نداشته باشد.
وی همچنین ضعف در نظام ارزشیابی توانمندی دانش‌آموختگان را از دیگر چالش‌های موجود دانست و گفت: در برخی موارد، ملاک موفقیت دانشجو بیشتر بر گذراندن واحدهای درسی و دریافت مدرک استوار است، در حالی که باید توانایی واقعی دانشجویان در به‌کارگیری دانش، حل مسئله و انجام وظایف حرفه‌ای مورد ارزیابی قرار گیرد.
عضو هیئت علمی دانشگاه فرهنگیان لرستان، راهکار اصلی کاهش این فاصله را ایجاد پیوند مؤثر میان دانش نظری و تجربه عملی عنوان کرد و افزود: دانشجویان باید در کنار فراگیری مبانی علمی رشته تخصصی خود، فرصت مشارکت در پروژه‌های واقعی، حضور در محیط‌های حرفه‌ای، گذراندن دوره‌های کارورزی و همکاری در حل مسائل جامعه را داشته باشند.
وی با تأکید بر ضرورت مشارکت ذی‌نفعان بازار کار در فرایند برنامه‌ریزی درسی، بیان کرد: کارفرمایان، متخصصان حرفه‌ای و دانش‌آموختگان باید در بازنگری و اصلاح برنامه‌های درسی نقش فعال داشته باشند تا محتوای آموزشی متناسب با نیازهای واقعی جامعه و تحولات مشاغل طراحی شود.
کوشکی در ادامه با بیان اینکه مسئولیت اشتغال صرفاً بر عهده دانشگاه‌ها نیست، خاطرنشان کرد: شرایط اقتصادی، سیاست‌های اشتغال‌زایی و ظرفیت ایجاد فرصت‌های شغلی نیز در وضعیت اشتغال دانش‌آموختگان نقش تعیین‌کننده‌ای دارند و نمی‌توان همه مسائل این حوزه را به نظام آموزش عالی نسبت داد.
وی تأکید کرد: دانشگاه نباید میان دانش‌آموختن و توانستن یکی را انتخاب کند؛ بلکه رسالت اصلی آن تبدیل دانش به توانایی است. دانش‌آموخته مطلوب فردی است که علاوه بر برخورداری از دانش تخصصی، قدرت تفکر انتقادی، حل مسئله و نوآوری داشته باشد و بتواند آموخته‌های خود را در مسیر بهبود زندگی و پیشرفت جامعه به کار گیرد.
انتهای پیام
